خانه دیدگاه خشونت خانوادگی نباید اتفاق بیافتد…برای هیچ کس…هرگز…حتی یکبار

خشونت خانوادگی نباید اتفاق بیافتد…برای هیچ کس…هرگز…حتی یکبار

ترجمه: نیکزاد زنگنه
۰
0
111

{{تا قانون خانواده برابر:}} خشونت خانوادگی نباید هرگز در مورد کسی اتفاق بیفتد اما گاهی روی می دهد. شاید شما به زندگی توام با سوء استفاده و بدرفتاری عادت کرده باشید. شاید تنها یکبار آن را تجربه کرده باشید. شاید شما هم اکنون همکار یا همخانه کسی هستید که مورد سوء استفاده قرار گرفته است. هرجا که هستید، این متن می تواند شما را یاری دهد و نکاتی را یادآوری کند که می تواند امنیت شما را ارتقا دهد. این مجموعه با این هدف تهیه شده که دو نکته را همواره به خاطر داشته باشید: 1) مورد سوء استفاده واقع شدن هرگز خوب نیست. 2) اگر خشونتی روی داد، شما تنها نیستید. همیشه راهی برای کمک گرفتن هست. اگر شما همکار، همکلاسی، دوست، مشتری یا آشنایی دارید که می دانید تحت خشونت است، این مجموعه را حتما در اختیارش قرار دهید.

{{تعریف}}

خشونت خانگی و سوء استفاده عاطفی رفتارهایی هستند که در یک رابطه برای کنترل شخص مقابل اعمال می شوند. این روابط می تواند شامل دوستی، نامزدی، ازدواج، همکاری و … باشد. تحقیر افراد، دادن القاب نا مناسب با دیگران، جلوگیری فرد از ملاقات با خانواده اش، منع افراد از یافتن یا ادامه شغل، تهدید ها و سوء استفاده های جنسی، رساندن آسیب های فیزیکی یا تهدید به اعمال آنها و حرکاتی نظیر هل دادن و پرت کردن از مصادیق خشونت خانگی هستند. گرچه سوء استفاده های عاطفی، روانی و مالی بعضا کیفر قانونی در پی ندارند اما معمولا به خشونت های مجرمانه منتهی می شوند.

خشونت می تواند به اشکال گوناگون و در تمام زمان ها اتفاق بیفتد. مهمترین گام برای جلوگیری از مورد خشونت واقع شدن خود یا اطرافیان، این است که نشانه های آغاز آن را شناسایی کنید. قربانیان خشونت می توانند از هر سن، نژاد، فرهنگ، مذهب، تحصیلات، شغل یا وضعیت تاهلی باشند. گرچه هر دو جنس مورد خشونت واقع می شوند، اما اکثر قربانیان زنان هستند. کودکانی که فضای خشونت خانگی رشد می کنند حتی اگر آسیب فیزیکی نبینند، دچار صدمات روانی و رفتاری بسیاری می شوند.

{{افسانه های رایج درباره خشونت و دلایل نادرستی آنها}}

– خشونت خانگی در مورد زنان فقیر یا اقلیت نژادی رخ می دهد: خشونت خانگی در تمامی خانواده ها و روابط ممکن از اتفاق بیفتد. افرادی از هر طبقه، فرهنگ، مذهب، گرایش جنسی، سن و جنس می توانند قربانیان بالقوه خشونت خانگی باشند.
– برخی افراد، لایق آسیب دیدن هستند: هیچکس لایق آسیب دیدن نیست و تنها فرد مسئول در مورد سوء استفاده و بدرفتاری، فرد اعمال کننده آن است. همچنین خشونت فیزیکی حتی بین اعضای یک خانواده و در محیط خصوصی، اشتباه و غیرقانونی است.
– همیشه الکل، مصرف مواد مخدر، استرس و بیماری های روانی عوامل خشونت خانگی هستند: اکثر اعمال کنندگان خشونت های خانگی اعتراف می کنند که خشونت های ایشان همواره با مصرف مواد یا الکل یا استرس همزمان نبوده و بیشتر اوقات این کارها را بهانه ای برای توجیه روی دادن خشونت قرار می دهند. آمار نشان می دهد خشونت های خانگی به ندرت توسط بیماران روانی روی می دهد اما همواره در زمره دلایل فرضی خشونت ذکر می شود.
– خشونت خانگی، مشکل شخصی زن و شوهر است: خشونت خانگی تمام افراد را درگیر می کند. از هر سه زن آمریکایی، یک زن مورد بدرفتاری فیزیکی یا سوء استفاده جنسی همسر یا دوست پسر خود قرار گرفته است. [[Commonwealth Fund, Health Concerns Across a Woman’s Lifespan: the Commonwealth Fund 1998 Survey of Women’s Health, 1999.]] در 1996، 30 درصد زنانی قربانی جنایت، توسط همسر یا دوست پسر خود کشته شده اند. [[Federal Bureau of Investigation, 1997 ]] 40 تا 60% مردانی که زنان را مورد خشونت قرار می دهند، رفتاری مشابه با کودکان دارند.[[American Psychological Association, Violence and the Family, 1996]]
– اگر وضعیت بد بود، زن زودتر از اینها خانه را ترک کرده بود: دلایل بسیاری برای عدم ترک خانه توسط زنان وجود دارد و عدم ترک خانه به این معنا نیست که اوضاع خوب است یا زن دلش می خواهد مورد خشونت واقع شود. شواهد نشان می دهد ترک منزل خطرات خود را دارد و مخاطره آمیز ترین شرایط برای زن تحت خشونت، زمانی است که تلاش می کند منزل را ترک کند.[[United States Department of Justice, National Crime Victim Survey, 1995]] با این حال بسیاری از قربانیان موفق به ترک خانه می شوند و در نهایت زندگی بدون خشونت را تجربه می کنند.

{{قربانیان چه کسانی هستند؟}}

از آنجا که خشونت می تواند در مورد همه روی دهد، افراد به فراخور وضعیت خود، دغدغه های گوناگونی در این زمینه دارند:

– اگر شما اقلیت نژادی هستید: باید از تعصبات رایج بترسید. ممکن است شما برای اینکه از خارج از حلقه نژادی خویش طلب کمک کردید، مورد بازخواست قرار بگیرید.
– اگر شما گرایش جنسی متفاوتی دارید: باید در مورد آگاه شدن مردم از این مسئله احتیاط کنید.
– اگر شما مرد قربانی سوء استفاده هستید: ممکن است از آگاه شدن دیگران در مورد خشونتی که روی داده، شرمسار یا هراسان باشید.
– اگر شما مهاجر هستید: شاید از طرد شدن بترسید.
– اگر مذهب شما کمک گرفتن در این زمینه را دشوار می سازد: ممکن از خیال کنید مجبور هستید بمانید تا خانواده از هم نپاشد.
– اگر شما دارای مشکلات ذهنی یا جسمی هستید: ممکن است شخصی که از شما نگهداری می کند، همان شخص سوء استفاده کننده باشد و شما نتوانید از دیگران کمک دریافت کنید.
– اگر شما نوجوان هستید: شما می توانید قربانی خشونت یا در معرض آن باشید اگر با فردی قرار می گذارید که انحصار طلب یا حسود است، اجازه پایان گرفتن رابطه را نمی دهد، به شما صدمه می زند یا در مورد صدمه زدن به دیگران رجز می خواند، شما را ناراحت می کند، شما را وادار به برقراری رابطه جنسی می کند یا شما را از “نه” گفتن به شروع رابطه جنسی می ترساند، شما را وادار به مصرف مواد یا الکل می کند، تجربه روابط ناموفقی دارد که همیشه دیگران مقصر بوده اند.

برای نوجوانان پایان دادن به خشونت هایی از این دست بسیار دشوار است زیرا توانایی پنهان شدن در محیط مدرسه را ندارند. نوجوانان همجنسگرا دچار ترس شدیدی هستند از اینکه مجبور شوند گرایش جنسی خود را آشکار کنند. اگر شما فکر می کنید مورد خشونت واقع شده اید، به فکر کمک گرفتن باشید. اگر خانواده یا دوستان در مورد روابط شخصی شما هشدار می دهند، به آن فکر کنید. با دوستان، اعضای خانواده و هرکس که مورد اطمینان شماست، مشورت کنید.
– اگر شما یک کودک ساکن در محیط خشونت آمیز هستید: اکثر والدین فکر می کنند این قبیل کودکان چیزی در مورد خشونت نمی دانند درحالیکه این کاملا نادرست است. کودکان اکثر اوقات درک می کنند که چه اتفاقی رخ داده است. آنها احساس بی پناهی، ترس و ناراحتی می کنند. همچنین اکثرا فکر می کنند که خشونت تقصیر آنها است. کودکان در خانه های ناآرام با داد کشیدن، کتک زدن و صداهای ناهنجار مواجهند و این بسیار خطرناک است. آنها برای خود و والدینشان نگران هستند و از اینکه توانایی اصلاح وضعیت را ندارند، احساس ناتوانی می کنند. گرچه آن ها در معرض آسیب دیدن توسط ابزار یا اشیا پرت شده هستند اما تنها دیدن و شنیدن خشونت نیز به آنها لطمه می زند. کودکان در این خانه ها توجه لازم را دریافت نمی کنند و غالبا مشکلات متعددی دارند مثلا نمی توانند به راحتی بخوابند، در مدرسه و در ارتباط گرفتن با دیگران مشکل دارند، اکثرا احساس ترس و ناراحتی و عذاب وجدان می کنند و این دشواری ها به خودی خود از بین نخواهند رفت و می توانند با کودک بزرگ شوند.
– اگر کسی دائما شما را تعقیب می کند: این نوع رفتار می تواند شما را بترساند یا ناراحت کند. مزاحم می تواند غریبه یا آشنا باشد. آنها معمولا با توجه کردن زیاد به افراد ایشان را معذب می کنند. این رفتار می تواند شامل تلفن های ناخواسته، هدیه و یا رفتن مدام به محل کار و زندگی قربانی باشد. مردم فکر می کنند این کار خطرناک نیست چون صدمه جانی در پی ندارد اما این موضوع جدی و خلاف قانون است و معمولا به صدمات جانی منتهی می شود. اگر دچار این نوع خشونت هستید: به پلیس اطلاع دهید، اطلاعات مزاحم را از قبیل طرز رفتار، نگاه، مدل و پلاک اتومبیل یادداشت کنید. پیامک ها، نامه ها یا هدایایش را حتما نگه دارید. [[Stalk در حقیقت توجه بیش از حد به افراد است، هنگامی که تمایلی به آن ندارند. در فرهنگ ما این رفتار گاهی مثبت تلقی می شود. برای مثال در خیلی از روایت های عاشقانه می شنویم که با تعقیب، پافشاری زیاد یا هدیه های متعدد کسی مقاومت طرف مقابل را شکسته است. ولی در کشورهای دیگر مثلا در آمریکا برای جلوگیری از این رفتار در صورتی که ناخواسته باشد و موجب مزاحمت شود، قانون وجود دارد و می توان از فرد مزاحم، به خاطر رفتار آزاردهنده و غیر طبیعی اش شکایت کرد.
]]

{{سوء استفاده کنندگان چه کسانی هستند؟}}

این افراد به راحتی شناسایی نمی شوند و برای آنها یک تعریف کلی وجود ندارد. عموما آنها می توانند در ارتباط با خانواده خود، دوست داشتنی و مهربان به نظر برسند. آنها غالبا بدرفتاری را پشت درهای بسته و به نحوی اعمال می کنند که نیاز به پزشک نباشد.

سوء استفاده یک رویداد تصادفی نیست و معمولا به این خاطر رخ نمی دهد که افراد مواد مخدر یا الکل مصرف کرده اند. بلکه عملی آگاهانه است که فرد در یک رابطه، برای کنترل طرف مقابل اعمال می کند. فرد بدرفتار آموخته است که با سوء استفاده به چیزی که می خواهد برسد. این سوء استفاده می تواند جسمی، روحی، جنسی و روانشناختی باشد. اینگونه افراد معمولا عزت نفس پایینی دارند. مسئولیت کارهای خود را نمی پذیرند و حتی ممکن است قربانی را مقصر جلوه دهند. در اکثر موارد، مردان از قربانیان زن سوء استفاده می کنند. گرچه برعکس این قضیه هم ممکن است.

{{سوء استفاده یا بدرفتاری چیست؟}}

بسیاری افراد تحت خشونت، خود را قربانی نمی دانند. افراد همیشه خشونت خانگی را مساوی خشونت فیزیکی و اعمالی از قبیل کتک زدن می دانند. با این حال، خشونت خانگی اشکال دیگری را شامل می شود که از آن جمله سوء استفاده جنسی، عاطفی و روانشناختی است. خشونت خانگی به این معنا است که فردی در یک رابطه الگو های کنترلی را اعمال کند. این می تواند در مورد تمام افراد اتفاق بیفتد.

اگر دوست شما یکی از راه های زیر را برای کنترل شما استفاده می کند، شما تحت خشونت و سوء استفاده هستید:

– هل دادن، کتک زدن، خفه کردن، سیلی زدن، لگد زدن یا گاز گرفتن
– تهدید کردن شما، کودکتان، اعضای خانواده یا حیوان خانگی شما
– گرفتن درآمد شما
– ناراحت کردن یا غمگین کردن شما
– وادار کردن شما به رابطه جنسی یا رفتار جنسی که مورد علاقه شما نیست.
– منع کردن شما از ملاقات دوستان، خانواده خود یا انتخاب شغل

{{چرخه خشونت}}

روی دادن هرگونه سوء استفاده اعم از فیزیکی، جنسی، عاطفی

{ساختمان کشمکش}

– شروع عصبانیت سوء استفاده کننده
– امکان شروع خشونت
– شکست در ارتباط
– احساس نیاز قربانی به آرام کردن سوء استفاده کننده
– افزایش کشمکش
– تجربه استرس فراوان برای قربانی

{آشتی}

– امکان عذرخواهی سوء استفاده کننده
– قول دادن برای عدم تکرار دوباره اینگونه رفتارها
– امکان انکار وقوع خشونت توسط سوء استفاده کننده یا کوچکنمایی آن

{آرامش}

– رفتار به نحوی که گویی خشونتی روی نداده
– عمل به وعده های داده شده در مرحله آشتی
– امید قربانی به روی ندادن مجدد خشونت
– گرفتن هدیه برای قربانی

این چرخه ممکن صدها بار در یک رابطه ناسالم رخ دهد. هر مرحله مدت زمان متفاوتی دارد. مدت زمان تکمیل این چرخه می تواند از یک ساعت تا یک سال جریان داشته باشد. ضروری است به خاطر داشته باشیم تمام خشونت های خانگی همیشه این روند را طی نمی کنند. در صورت تکرار مکرر خشونت، مرحله آشتی و آرامش به تدریج حذف می شود.

{{چه کنم که در امان باشم؟}}

– از خانواده و دوستان کمک بگیرید: به خانواده، دوستان یا همکاران حمایتگر خود بگویید چه اتفاقی افتاده است.
– یک مکان امن پیدا کنید: این عادلانه نیست که شما خانه را به خاطر مزاحمت های دیگری ترک کنید. اما گاهی این تنها راه برای حفظ امنیت شماست.
– به دنبال درمان باشید: اگر آسیب جسمی دیده اید، به بیمارستان یا پزشک مراجعه کنید. مدارک پزشکی می تواند برای دادگاه شما مهم باشد. پروسه درمان را کامل کنید. گاهی شما حتی نمی فهمید که صدمه دیده اید درحالیکه یک جراحت کوچک، می تواند بسیار مهم باشد. اگر باردار هستید و به شکمتان ضربه خورده، حتما دکتر را در جریان قرار دهید. خشونت های خانگی می توانند به جراحت های جدی در ناحیه سر منجر شوند. اگر احساس سرگیجه، تاری دید، سر درد طولانی و فراموشی می کنید، سریعا به پزشک مراجعه کنید.

{{برنامه امنیت شخصی}}

امنیت شما مهمترین مسئله است. موارد زیر در مورد امنیت شماست:

{ اگر در یک رابطه خشونت آمیز هستید…}

– شماره تلفن های ضروری را برای خود و فرزندتان به همراه داشته باشید.
– دوستان یا همسایگان خود را در جریان خشونت قرار دهید تا در صورت شنیدن صدای درگیری، با پلیس تماس بگیرند. این مورد را به فرزندان خود نیز بیاموزید. یک کلمه رمز را برای واژه “کمک” تعیین و موقع لزوم از آن استفاده کنید.
– تمرین کنید چگونه با امنیت از خانه خارج شوید.
– مکان های امنی در خانه هستند که ابزار خطرناک در آنها وجود ندارد. در صورت بروز درگیری، بحث را به این مکان ها بکشانید.
– به خارج کردن ابزار خطرناک از خانه فکر کنید.
– حتی اگر قصد ترک منزل را ندارید، فکر کنید کجا و چگونه می توانید بروید. به راه های خروج از منزل فکر کنید مثل بیرون بردن زباله، بیرون بردن حیوانات خانگی یا رفتن خرید. یک ساک از وسایلی که روزانه استفاده می کنید، تهیه کرده و آن را در محلی قرار دهید که دسترسی به آن آسان باشد.

{اگر به ترک رابطه خشونت آمیز فکر می کنید…}

– چهار محلی را که در صورت ترک خانه می توانید به آنها مراجعه کنید، به خاطر بسپارید.
– به افرادی فکر کنید که می توانند به شما کمک کنند، ساک را برایتان نگه دارند، یا به شما پول قرض دهند.
– به راه امنی برای بردن کودکان خود بیندیشید. گاهی همراه شدن با آنها زندگی همه را به خطر می اندازد. شما باید اول از خود حفاظت کنید تا بتوانید از کودکان مراقبت کنید.
– وسایلی را که باید همراه داشته باشید: کودکان، پول، کلید اتومبیل و خانه و محل کار، لباس اضافه، دارو، اسناد ضروری، شناسنامه و کارت ملی، مدارک تحصیلی، کارت های اعتباری، گواهینامه، پاسپورت، کارت اتومبیل، مجوز کار، مدارک بیمه، دفترچه آدرس، عکس و هر وسیله مهم و خاطره انگیز، جواهر و وسایل مهم برای کودکان(اسباب بازی، پتو و…)

{اگر رابطه خشونت آمیز را ترک کرده اید…}

– قفل های خانه را عوض کنید. به فکر یک سیستم امنیتی مناسب برای منزل باشید.
– به دوستان و همسایگان خود بگویید که رابطه را تمام کرده اید و از آنها بخواهید اگر پارتنر بدرفتار شما را نزدیک خانه یا کودکانتان دیدند، با پلیس تماس بگیرند.
– به کسانی که از فرزندانتان نگهداری می کنند یادآوری کنید که چه افرادی مجاز هستند بچه ها را با خود ببرند.
– همکاران و رئیس خود در محل کار را در جریان بگذارید.
– در صورت لزوم برقراری رابطه با پارتنر بدرفتار خود، شرایط امنی فراهم کنید.
– با دوستان خود از استرس هایتان صحبت کنید.
هشدار: افراد بدرفتار همواره در تلاش هستند زندگی قربانی خود را کنترل کنند و زمانیکه احساس کنند کنترل را از دست داده اند، شرایط بدتر خواهد شد. در زمان ترک رابطه و پس از آن از خود خیلی مراقبت کنید.

{{پرسش های رایج در مورد ترک خانه}}

{می توانم بچه ها را با خود بیاورم؟}

– بله. اگر می توانید این کار با حفظ امنیت حتما انجام دهید چون بعدا به مشکل بر می خورید.
– پارتنر شما می تواند به تهدید، آدم ربایی یا صدمه زدن به کودکان برای بازگرداندن شما اقدام کند.

{کجا بروم؟}

– پیش خانواده یا اقوام بمانید.
– اگر زن هستید، پیش یک مرد اقامت نکنید مگر از اقوام شما باشد. این موضوع می تواند سبب درگیری بیشتر با پارتنرتان شود.
– به خانه های امن بروید یا از پلیس و مشاور کمک بگیرید.
زندگی و امنیت شما، مهمترین چیز است. تلاش برای آوردن فرزندان نیز اهمیت فراوان دارد. بقیه امور در درجه دوم قرار دارند. [[توصیه هایی که در این متن قرار گرفته اند در برخی موارد در ایران کاربردی ندارد مثلا در ایران خانه امن به آن معنا وجود ندارد. در ایران می توان به توصیه های مندرج در در [دفترچه خانه باید امن باشد->http://www.feministschool.org/campaign/spip.php?article9] توجه کرد: اگر شما در خانه مورد خشونت قرار مي گيريد و برای جلوگیری و رفع آن، همه راه های ممکن و معمول را پیموده اید ولی باز هم مورد ضرب و شتم قرار می گیرید ناگزیر هستید اين شماره تلفن ها را به خاطر بسپاريد و به فرزندان خود نيز نحوه استفاده از آن را آموزش دهيد. اين خطوط 24 ساعت شبانه روز در دسترس است.

شماره تلفن: 110 فوريتهاي پليسي (پلیس 110)

شماره تلفن: 115 اورژانس بيمارستاني

شماره تلفن: 129 خدمات قوه قضاييه (مشاوره حقوقي)

شماره تلفن: 123 اورژانس اجتماعي سازمان بهزيستي

خط تلفن 123 اورژانس اجتماعي سازمان بهزیستی، طبق قانون موظف است به همه افرادي که نيازمند حمايت هاي فوري هستند به خصوص کودکان و زناني که در خانه مورد آزار و اذيت قرار مي گيرند خدمات رساني کند.
اورژانس اجتماعي شامل مراکز مداخله در بحران است که ماموريت آن رسيدگي به معضلات و آسيب هاي فردي، خانوادگي و اجتماعي است.

مراکز مداخله در بحران سازمان بهزيستي طبق قانون موظفند دختران و زنان در معرض آسيب و یا آسيب ديده را نگهداري کنند و يا تحت حمايت هاي خود که شامل ارائه خدمات مددکاري، روان شناسي، تامين حداقل نيازهاي اقتصادي فرد آسيب ديده، ايجاد اشتغال، تشکيل خانواده و…. قرار دهند.

«طرح اسکان موقت بهزيستي»، اين سازمان را موظف مي کند تا کليه زنان و دختران بي سرپناه که در معرض خشونت بوده و يا خشونت ديده اند، در محلی مناسب و امن، اسکان دهد.

اگر شما در معرض خشونت خانوادگي قرار داريد و علي رغم تلاش هاي خود موفق به حل مشکلات نشده ايد يا زني را مي شناسيد که نمي تواند از موقعيت خطرناک در زندگي خود رها شود با خط 123 تماس بگيريد و يا با توجه به محل سکونت خود به يکي از مراکز مداخله در بحران (سازمان بهزیستی) رجوع کنيد.

{{آدرس مراکز مداخله در بحران تهران}}

آدرس هاي زير، مراکز مداخله در بحران تهران است. اگر شما در شهري ديگر زندگي مي کنيد، براي يافتن مراکز مداخله در بحران شهر خود، مي-توانيد به مرکز بهزيستي همان شهر مراجعه کنيد.

– مرکز مداخله در بحران شهيد نواب صفوي: ميدان شهيد محلاتي، ابتداي بزرگراه آهنگ، جنب درمانگاه غياثي. تلفن: 33717675، 33700088، 33704004
– مرکز مداخله در بحران شهيد ذوالفقاري: سه راه آذري، ابتداي جاده ساوه، توليد دارو، خيابان تختي، ميدان معلم. تلفن: 66628404، 66633408، 66692800
– مرکز مداخله در بحران هاجر: ميدان قدس، خيابان دربند، خيابان شهيد احمد زماني، کوچه نشاط. تلفن: 22701266، 22709280، 22713787
– مرکز مداخله در بحران دولت آباد: دولت آباد، نرسيده به فلکه سوم، کوچه بهمن، جنب مدرسه شهيد مطهري. تلفن: 33740735، 33741697
– مرکز مداخله در بحران شهيد ارشاد: کرج، چهارصد دستگاه، روبروي هنرستان شهيد صدوقي. تلفن: 2709273، 2709433
– مرکز مداخله در بحران اسلام شهر: اسلام شهر، چهاردانگه، ميدان گلشهر، ساختمان المهدي. تلفن: 5276011، 57277600، 5727601
– مرکز مداخله در بحران رباط¬کريم: رباط¬کريم، بلوار امام¬خميني، کوچه چمران 3. تلفن: 4443040، 4223030
– صداي يارا: صداي يارا براي کودکان زير 18 سال در معرض خشونت و خشونت ديده، از ساعت 9 صبح تا 5 بعد از ظهر، مشاوره تلفني ارائه مي دهد. تلفن: 88501414، 88501415، 88531113، 88531109
]]

{{منبع:}}

http://www.domesticviolence.org